Birçok bahar çiçeğinin bal arılarına tatlı ödüller sunan parlak reklamları olmasına rağmen, bazı yaygın çiçeklerin pek de tatlı olmayan hatta zehirli nektarları vardır. Bitkilerin çekmek istedikleri bal arılarını zehirlemeye çalışmasının nedeni bilimsel bir gizemdir. Dünyadaki mahsul bitkilerinin en az 1/3'ünün tozlaşmasını sağlayan bal arısı, Rhododendronlar ve badem ağaçları gibi yaygın mahsul ve bahçe bitkilerinde bu tür zehirli nektarlarla karşılaşabilir.

Bal arıları nektarın toksin içerip içermediğini öğrenebilir mi ve bu onların polinatör olarak yeteneklerini etkiler mi? Dr. Geraldine Wright (Newcastle Üniversitesi), nektardaki toksinlerin bir bal arısının çiçek nektarını yeme isteğini nasıl etkilediğine dair verileri Glasgow'da düzenlenen Deneysel Biyoloji Derneği Yıllık Toplantısı'nda sundu.

Bal arıları çok zekidir ve neredeyse her rengi, şekli, dokuyu veya kokuyu yiyecekle ilişkilendirmeyi öğrenebilirler. Yeni dizilenen bal arısı genomu, bal arılarının sinekler ve sivrisinekler gibi benzer büyüklükteki diğer hayvanlar kadar tat alıcı genine sahip olmadığını ortaya koydu. Bu, bilim insanlarını, bazı çiçek nektarlarının toksin içermesine rağmen, bal arılarının toksinleri tespit etme ve öğrenme ihtiyacının azalmış olabileceğini düşünmeye yöneltti. Dr. Wright ve meslektaşları tarafından yürütülen çalışma, bal arılarının tadına bakamasalar bile toksinlere tepki verme yeteneğine sahip olabileceğini öne sürüyor.

Araştırmacılar, hem nektardaki şeker içeriğinin hem de toksinlerin bir bal arısının öğrenilmiş kokular için hafızasını etkilediğini buldu. Bal arıları, toksinlerle ilişkili kokulara toksinleri yedikten sonraki 20 dakika içinde tepki vermemeyi öğrendiler ve bu yeteneği bir toksin yedikten sonra 24saate kadar koruyabilirlerdi. Bu, bal arılarının nektardaki toksinlere tepki verebileceğini, ancak bu yeteneğin esas olarak toksinleri yuttuktan sonra olabileceğini düşündürmektedir.

Deneysel Biyoloji Derneği - Britanya (1 Nisan 2007).